بسم الله الرحمن الرحيم
ورجعت ليكى يامدونتى بعد الامتحانات ماخلصت يمكن امتحانات الترم ده كانت ممله ولسه مش مصدقه انها خلصت :
وكنت محتاجه انى اغير جو واخرج من عبائه الحزن اللى لبستها من غير ماخد بالى
وصلتى ليها ولبسهالى هو عقل عاوز يدمرنى .
كنت محتاجه اخرج واغير جو مع صحباتى اللى بمووووووت فيهم واللى ملقتش زيهم فى حياتى
بس جه وقت الرحله والجو اتكركب ف البيت
بابا تعبان وكمان زعلان مدايق علشان خارجه مع ناس مايعرفهومش مايققصدش البنات يقصد الولاد
قلت له واقنعته ومن غير نفس قالى روحى واعملى اللى انتى عاوزاه بس قلقه دة وصلى انا كمان بس ككنت اخدت قرارى انا طالعه يعنى طالعه ماعنديش اختيارات وانا بس اللى هنفذ ويمكن ماهمنيش رايهم
ويوم كامل مع صحباتى كان عندى اهم من كل القلق ده
كنت هرتاح فيه اووووووى ونفسيا هكون مطمنه وهرجع ليا تانى بعد سفر طويل فى طريق الهم عشته لوحدى كنت هنفضه من عليا ابعده بالقوة عنى
بس مش عارفه ايه الحكمه من انى مش هروح ومش هطلع
يمكن قرارى بعد مابابا تعب فى محله حبيبى تعبان ويمكن لزعله منى وخوفى عليا من حقه ولو ثوانى انه يطمن عليا ربنا يقومهولى بالسلامه وان شاء الله يودينى رحله احسن منها
وقلت خلاص انا مش طالعه ووقفت من بعيد اراقب اخواتى وهما بيقولو لبابا انى مش هطلع
وحسيت بالفرحه فى عنيه
مش عارفه مش حاسه انى كنت صح لما قلت مش طالعه
ان شاء الله بنت عقلى تقدر تحل الموضوع ده وتخلى بالها على قلبى كويس اوووووووووى
والرحله تكون جميله جدا
وكل ده كوم وحبيبى وكلامه ع الرحله كوم تانى نفس كلام بابا بالحرف
بسمجرد ماعرف انى خلاص مش هطلع لانى هكون قلقانه ع بابا خلنى وعدته بكده كان ممكن بابا يتحسن ع بليل واخرج معاهم يووووووووووووووووووووه بقى مليت بجد من كل حاجه ومن كل الاطراف ومن كل اللى شايفين انم خايفين عليا وفاهمين اكتر منى ولو ماكنش بابا تعبانه فعلا كنت قلت انه عمل كده علشان ماطلعش بس قدر الله وماشاء فعل
وسلام بقى يامدونتى اصل قلبى موووع ودماغى هتنفجر من كتر التفكير واحساس بالذنب واجعنى وصحباتى هيزعلو وبسببى
