على لسان من يحبك قال :

شفتكفى مره بتضحكى ...... كانت تجنن ضحكتك
كان الهوى واقف تمام ...... واتهز كله ببسمتك
كان سحر ولا كان ده نور ..... طالع يزهزه من عيزنك
الورد فتح لما شافك ..... عمَّاله تغمزله جفونك
قلتيلى مره قصيده منك .... عاوزاها تكتبها ف جمالى
من غير ما اشوفك كتبت انك .... رى النجوم ضيك يلالى
وحروف صباح الكون حروف .... لكن لمعناها بميل
فيها الجمال عمّال يطوف ..... مسافة تبعد الف ميل
بيقولو صوتك فى الغنا ..... بلبل يغرد ع الشجر
وبقول ده صوتك ليا انا .... بياخدنى فوق سطح القمر
طب سمعينى الصوت يا نور.... علشان اعوم وسط النجوم
ده انا نفسى اكون زى الطيور ... فوق فى الهوى ارمى الهموم
شفتك فى مره فايته جنبى ..... شميت عطور ورد الربيع
والله عمره ما كان ده ذنبى ..... وللكلام انا مش ببيع
وانا كل كلمه خارجه منى .... بتمر من جوه الفؤاد
لا بصطنع كلام جميل ....... ولا عشان القى الوداد
كل الحكايه انى شاعر .... ملهم بيكتب غنوته
يكتب بسنه فى المشاعر ... اصل الكتابه دنيته
اقولك ايه .... اقولك ايوه ...... انتى لقلبى الملهمه
انتى القصيده ولحنها .... اكبر واجمل ملحمه
وعشان ما يفهمونيش غلط ... انا كنت بسرح فى الكلام
انا كنت باهدى لاختى شعر ... وبقولها الفين سلااااام
سلااااام يا نور




مهداه من :


احمد الشاعر