يموت حلم ويتخانق مع التانى مين اللى مات ومين اللى هيعيش وحدانى 

 مالها احلامنا زى اطفالنا نربيها وتعاندنا وتيجى فى الاخر وتخذلنا 

كان يامكان كان فى اتنين بيحبو بعض اووووووووى عايشين فى زمان ممنوع الحب فيه والغدر والكدب هو ده العنوان . بس كانو بيحبو وده زنبهم اتعلمو يخافو 


من كل الناس وحتى نفسهم . ولان ماحدش سابهم بحالهم واسكترو الناس حبهم . الفو ولفقو وكدبو وادعو علشان الحبيبن يسيبو بعض كل واحد فيهم 


كان بيسمع لناس ويسيب الكلام للناس ويدوس عليه ويكمل بس من كتر الكلام مابقوش بيثقو فى نفسهم خافو حتى من حبهم وشافو وهم ولازم ينتهى 


بس الحقيقه الحب كان جواهم اكبر دليل بعدو يوم والتانى كمان والثالث طلبو الاستغاثه من قلب بيصرخ وعين بتبكى واللى سمع بلغ اللى ماسمعش 


وبدأت الحكايه كف على كف وياعينى هى اللى عملت وهى اللى قالت وف على كف وصعبانه عليهم حالها وودن على ودن وكلام ومش كفايه تاهت 


الحقيقه مابين قلبين فهمو انهم بالحب عايشين : بصو لبعضهم وهما خايفين ومش عارفين بدأو يصدقو انهم جاانين وانهم بالحب مخطيئين وقالو 


لنفسهم الحب بيموت صااحبه ورجعو من تانى لحب كبير جواهم بعد ماغرقو فى الاحزان رجعو من تانى ايد فى ايد بس اللى جت المرة دى 


ماااابتفهمش عايشه فى دور الوه م ومابتصدقش بتسمع لنفسها وتصدق كدبها بتلبس قناع ولما يقع تلاقى الف قناع وقناع فاكرة نفسها على القدر 


بتتزاكى وهى من اهل الغباء بعدتهم تانى عن بعض وبعند مع عند خافو يكملو مع بعض 3 خسرو قضيه واحده فيهم واحده فاهمه انها كسبت وهى 


دى الجبانه اللى بتضرب وفاكرة انها هتلاقى عيشى فى وهمك وسبينا نكمل قصتنا دى لسه بس البدايه واكسبى ولا اخسرى بنتفرج واحنا مش من 


الالعبين منسحبين ومش خسارنين واحصدى فى النهاه كل الشوك اللى بتزرعيه اصلك فاهمه انك فاهمه وانتى اكبر واهمه يكون فى عونك على


 حالك